โอ้...หน้ากระดาษขาวๆ

posted on 02 Mar 2012 03:38 by khunploy
หน้ากระดาษที่ว่างเปล่า 
เธอคิดอะไรอยู่?
 
เธอเป็นคนแรกที่รู้...
ยามเราทุกข์ตรม
 
และทุกครั้งเวลาที่เราสุขสม
เธอก็จะเป็นคนให้เราระบาย
 
เราขีดเราเขียน
เราวาด เราฝน
เราลากเส้นเชื่อมโยง
เราบรรยาย ทุกความรู้สึก
 
ทุกอย่างตามที่เราพอใจ
 
หน้ากระดาษขาวๆ ค่อยๆเติมเต็ม
ด้วยลายเส้นหวัดๆ
ด้วยลายมือที่ไม่สวยของฉัน
 
หน้ากระดาษเอย ...เธอเหนื่อยบ้างไหม
เสียใจบ้างหรือเปล่า
 
ที่ต้องมาแบกรับ
ลายมืออันไม่งดงาม
เรื่อง ราวที่เศร้าหมอง ทุกข์ตรม 
ผสมกับเรื่องราวความสุข 
ที่เธอเอง อาจไม่อยากรู้ 
 
ฉันไม่เคยไถ่ถามเธอเลย 
ว่าเธอมีความสุขไหม? 
เสียใจหรือเปล่า ที่ฉันเล่าให้เธอฟัง 
 
หน้ากระดาษขาว 
วันนี้...ฉันเข้าใจ
 
ความรู้สึกของเธอเป็นอย่างไร คงไม่ต่างกัน 
 
เธอคนนั้นของฉัน... 
 
ระบาย 
 
เธอขีด เธอเขียน 
เธอวาดลวดลาย 
บางครั้งแต่งเติมความสดใส 
บนกระดาษสีขาวของฉัน 
 
บางครั้งเธอเขียนผิด 
หยิบยางลบมาลบจน
รอยยับย่นเกิดบน หน้ากระดาษของฉัน 
 
แต่ฉันก็ยังยิ้ม ยินดีให้เธอ ขีดเขียนระบาย 
 
อาจเป็นเพราะฉันดีใจ 
ที่เธอยอมให้ฉันอยู่ใกล้ที่สุดละมัง 
 
แต่ฉันยังหวาดกลัว
ถ้าสักวัน
เธอไม่อาจเขียนได้ 
 
ถ้าหน้ากระดาษของฉันเต็ม 
ไม่เหลือที่ให้เธอระบาย 
 
เธอก็คงเดินจากฉันไป 
 
ทิ้งร่องรอยเอาไว้
 
..
 
ร่องรอยที่ฉัน
 
ไม่อาจลบได้เอง
 
 
.....
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet