เวลาที่เดินไปตามท้องถนน มีผู้คนมากมาย เดินผ่านเราไป
เราก็อาจเป็นเช่นผู้คนพวกนั้นในชีวิตของเขา ที่เดินผ่านเขาไป 
แต่กับใครบางคนที่ผ่านเข้ามา เพียงแค่ช่วงเวลาวูบหนึ่ง เรากลับไม่อยากให้เขาเป็นเพียง
“คนที่เดินผ่าน” 

หลายคนคงจะเคยมีความรู้สึกเช่นนี้ แต่จะให้ทำอย่างไรได้
ในเมื่อทุกๆคนล้วนมีทิศทางที่ตนเองมุ่งไป
คงทำได้เพียงแอบหวัง ว่าสักวัน บนดาวเคราะห์ดวงใหญ่ดวงนี้ เราจะเดินมาชนกันอีก สักครั้ง

เพราะแม้การชนปะทะกันมันอาจมีการเจ็บปวดกันบ้าง แต่ก็น่าลอง

แน่ใจได้อย่างเราว่า คนที่เดินผ่านไปเมื่อครู่จะเดินผ่านไปเลยชั่วชีวิต
เขาอาจกลับมา ในสิบปี อีกยี่สิบปีข้างหน้า
ใครบางคนที่ทำตกหายไปจากชีวิตยังอาจย้อนกลับมาได้โดยไม่คาดฝัน
ฉะนั้นอะไรๆก็ไม่แน่นอนเสมอ คิดอย่างปลอบใจตัวเอง

ชีวิตคนเราอยู่ด้วยความหวัง ณ วินาทีก็หวังที่จะได้เจอกับใครสักคนๆนั้น
ที่เคยเจอกันเมื่อนานมาแล้วแต่บางอย่างยังติดในใจ

เคยมีสักคนไหมที่ทำให้ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะภาวะสุญญากาศภายในหัวใจ
หรืออะไรที่ทำให้หัวใจกลับมาเต้นอีกครา
แต่ ณ นาทีนั้น รู้เพียงแค่ว่าเขาคนนั้นเพียงแค่เดินผ่านมา
เพื่อจะเดินผ่านไปเฉกเช่นเดียวกับคนอื่น แม้รู้เต็มหัวใจแต่กลับเลือกที่จะยื่นมือออกไปคว้าไว้
ดื้อดึงไม่ให้เขาเดินจากเป็นเช่นคนอื่น เราต้องรู้จักกันให้ได้ ในใจบอกเพียงเช่นนั้น

ประโยคสั้นๆ คำทักทาย คำไถ่ถาม การเอ่ยลา ช่วงเวลาเพียงไม่กี่วินาทีที่มีโอกาสได้พูดคุย
และจดจำทุกสิ่งทุกอย่างเกี่ยวกับเขาก่อนที่มันจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว
แผ่นหลังที่เฝ้ามองคล้อยลับตาไป แต่ภายในใจยังจดจำเสียงที่สะท้อน และชื่อเรียกที่เขาแนะนำตัวสั้นๆ
วนเวียนกึกก้องอยู่ในใจ ความรู้สึกผ่าวร้อนบนใบหน้า ความรู้สึกวาบโหวงในหัวใจเมื่อนึกขึ้นได้
เราอาจไม่มีโอกาสได้เจอกันอีกเลยในอนาคต เป็นเพียงแค่ระยะเวลาสั้นๆที่ประทับใจ
แต่กลับตราตรึงอยู่ในความทรงจำ

บางทีความรักอาจไม่ต้องพึ่งปาฏิหาริย์ หรือ บางที ปาฏิหาริย์อาจเกิดขึ้นได้จริงตามท้องถนนทุกวัน

บางที มีเพียงชื่อเท่านั้นที่รู้ ข้อมูลอื่นๆใดไม่มี แต่บางที เพียงแค่ชื่อนั่นแหละ
ชื่อเท่านั้นแหละ เป็นข้อมูลที่มีค่ามากมาย และมีความหมายต่อจิตใจของคนที่ยังจดจำ “เขา”
คนที่เดินผ่านเลยไป และอาจจะไม่ย้อนกลับคืนมาที่เดิมอีก

แต่ก็ยังมีคนบางคน เฝ้ารอ เฝ้าคอยการกลับมา ได้แต่หวังว่า เขาจะมาอีกไหม?
เรื่องราวของเราจะบังเอิญอีกได้ไหม?

และในบางทีความหวังเล็กๆในใจที่เบาบางจนะแทบจะไม่มีวันเป็นจริงเพียงแค่นี้
อาจทำให้เรามีรอยยิ้มที่มุมปาก
ต่างจากความหวังที่ยิ่งใหญ่ ใกล้ความจริงที่จู่ๆกลับพลันล่มสลายไปในพริบตา
ซึ่งอาจทำให้เราเจ็บปวดมากมาย

เราจะเจอกันอีกไหม เราจะเจอกันอีกไหม เราจะเจอกันอีกไหม
รอยยิ้มเล็กๆ ความสุขเหงาๆ ที่ใครบางคนไม่เคยรู้ว่าเราแอบนิยมเขาเบาๆอยู่ในใจ
มันก็น่ารักไปอีกแบบ

ความคาดหวัง เป็นสิ่งที่ห้ามไม่ได้ มันมาพร้อมกับความรักเสมือนเป็นฟังก์ชั่นติดตัว
ความรักแบบไม่หวังอะไรไม่มีในโลก แม้ใครจะพูดจาให้ดูเป็นพ่อพระแม่พระกันแค่ไหน
อย่างน้อยก็ต้องมีความหวังเล็กๆติดไม้ติดมือกันมาบ้างพอให้ความรักมีสีสัน
แต่หากถ้าหวังมากไป ก็เหมือนกับการใส่เครื่องปรุงหนักมือให้กับความรัก
ไปๆมาๆจะกลายเป็นเค็มจนกินไม่ได้ หรือหวานเกินไปจนน้ำตาลในเส้นเลือดขึ้นเล่นๆเท่านั้นเอง
น่ากลัวจะต้องไปตรวจไต เจาะเบาหวานกันวุ่นวายทีหลังให้เจ็บเปล่าๆ

ทุ่มเทให้กับเขา ให้เวลากับเขา ไปรับ ไปส่ง ดูแลยุงไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอม
เหนื่อยสายตัวแทบขาด อาจได้คำตอบมาเพียงแค่ความรำคาญ
หรือ ความอึดอัดใจที่ถูกก้าวก่ายชีวิตส่วนตัว
เพราะอะไรที่มากเกินไป ย่อมได้รับความมากเกินไปแบบสุดโต่งตอบแทนกลับมาเสมอ
แต่จะมาในรูปแบบใดนั้นคงต้องเตรียมใจรับกันเอาเองให้ดีๆ ทางที่ดีควรดูขนาดหัวใจเสียก่อน
ว่าหัวใจเรามัน “กว้าง” พอ ที่จะรับผลที่ไม่รู้ว่าจะดีหรือจะร้ายตอบแทนมาหรือเปล่า
ก่อนที่จะลงทุนทุ่มเทอะไรลงไปให้ใคร เพราะถ้าหากหัวใจเล็กนิดเดียว
แน่นอนว่าเมี่อต้องมารับอะไรใหญ่ๆ มันย่อมแบกรับไว้ไม่ไหวเป็นสัจธรรม

ไม่ว่าจะรักข้างเดียว แอบรัก รักสองข้าง สามข้าง สี่ข้าง ตามแต่จำนวนอวัยวะจะรับไหว
ความรักก็ต้องการความพอดีทั้งนั้น
รักเล็กๆ มอบให้กันแบบเบาๆ อาจจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด
เพราะเราเองก็ไม่อาจรู้เลยว่า หากเรามอบสิ่งที่ใหญ่ๆให้กับเขาไปแล้ว
เราเองละ พร้อมที่จะรับสิ่งใหญ่ๆตอบกลับมาหรือเปล่า?
ถ้าเป็นเรา เราก็คงไม่ต้องการสิ่งที่มากเกินไปใช่หรือไม่?

บางคนอาจมองว่าแอบรักคนที่เพิ่งเดินผ่านตามถนนแล้วลุ้นว่าจะเจอกันอีกไหม
มีความสุขกว่าการคอยรักและตามทุ่มเทเอาใจหวังจะได้ใจจากคนที่อยู่ด้วยกันทุกวันก็เป็นได้

 

Comment

Comment:

Tweet

อ่อที่ไม่ได้เข้ามาเลยเพราะว่าเรียนบ้างเล่นเกมบ้่าง

ก็เลยไม่ค่อยได้เล่นบล็อกนะครับ

แต่พอดีช่วงนี้ปิดเทอมก็เลยมีเวลาว่างมากหน่อย โฮะๆๆๆ

โทดทีฮ้าบsad smile

#2 By นายโชคดี on 2011-03-12 20:31

หุหุ เหมือนอ่านนิยายเลย

ขอบคุณครับสำหรับบทความดีๆbig smile

#1 By นายโชคดี on 2011-03-11 09:50